Rozmowy pokojowe czy długotrwała wojna? A może to tylko gra na czas a w konsekwencji na wyniszczenie?

Drugi dzień (14-15 grudnia br.) toczące się w Berlinie rozmowy dotyczą nie tylko przyszłości Ukrainy. Zaskoczeniem dla dziennikarzy było zachowanie fińskiego prezydenta Akexandra Stubba. Zaledwie pół godziny po wejściu do hotelu, gdzie odbywało się spotkanie, Stubb wyszedł. Mimo wielu pytań dziennikarzy nie odpowiedział na żadne. Odjechał, pozostawiając resztę przedstawicieli USA, Ukrainy i delegację Europy debatujących nad pokojem dla Ukrainy.

Wołodymyr Zełenski zapewniał w swoich wcześniejszych wypowiedziach o dużym znaczeniu przypisywanym roli Finlandii w prowadzonych rozmowach związanych z bezpieczeństwem i polityczną przyszłością słowami: „Presja rozwiązania pokojowego daje o sobie znać w przebiegu rozmów”. Zabrzmiało to wieloznacznie. Rozmowy poniedziałkowe w Berlinie trwały przez 5 godzin.

Prezydent Trump wyraził przekonanie, że jego przedstawiciele — Steve Witkoff i Jared Kushner zadbają o wprowadzenie pozytywnych zmian. Miałyby one przewidywać większą elastyczność NATO wobec członkostwa Ukrainy w zamian za gwarancje bezpieczeństwa ze strony Zachodu. Istotnym szczegółem w tym optymistycznym komunikacie jest fakt, że żaden z wysłanników nie reprezentuje Departamentu Stanu, czy Departamentu Wojny, ani też administracji. Nie wydaje się, żeby jakiekolwiek uzgodnienia z Berlina miały wiążący charakter dla rzeczywistych stron konfliktu.

Dwudniowe rozmowy odbywały się za zamkniętymi drzwiami. Moskwa, obserwując kroki dyplomatyczne, wyraziła nadzieję na podzielenie się i aktualizację najnowszych osiągnięć. Pytanie skierowane do rzecznika Kremla o prawdopodobieństwo zakończenia rozmów pokojowych do czasu zbliżających się świąt, odrzucone zostało jako przedwczesna prognoza, wynikająca z niepewności wokół prowadzonych rozmów.

Dimitrij Pieskow prognozuje, że dopiero zakończenie rozmów i przesłanie przez partnerów amerykańskich oficjalnego stanowiska, upoważni do rzeczowego komentarza. W oczekiwaniu na ten krok Pieskow przypomniał: „Prezydent Rosji pozostaje otwarty na propozycje pokojowe i gotów jest do szczerych i poważnych ustępstw. Z pewnością nie może być mowy o stosowaniu jakichkolwiek zabiegów, sztuczek przedłużających grę na czas, by uzyskać tymczasową przerwę” – uzupełnił.

Ukraina kolejny raz zaproponowała zawieszenie ognia na aktualnej linii frontu, jednocześnie stanowczo odrzucając wycofanie się z zajmowanych terytoriów. Uczestnicy rozmów w Berlinie prowadząc narady w różnych pokojach za zamkniętymi drzwiami, przyjęli za cel ustalenie zasad porządku bezpieczeństwa; brak rozwiązań przy rozległych założeniach obnaży głęboki konflikt stron.

Okruchy informacyjne prowadzą do ważkiego szczegółu, jakim jest przemilczanie przez Zełenskiego niezbędnych zmian w konstytucji państwa. Zdelegalizowana działalność opozycji, faworyzowanie banderyzmu, cenzura wolnego słowa, nadane aktualnemu prezydentowi prawo zawieszenia procesu wyborczego usprawiedliwianego toczącą się wojną, stanowią warunek wstępny do działania powojennej Ukrainy. Zełenski nie mówi o tym, bo musiałby liczyć się z odsunięciem od władzy i rozliczeniem całego okresu sprawowania jej.

Drugą niebanalną kwestią jest rozumienie przez niego uporczywie powtarzanego atutu „gwarancji bezpieczeństwa”. Swoje życzenie adresuje bezpośrednio do Stanów Zjednoczonych. Fasadowe zapisy o wzajemnej obronności w razie zagrożenia państw NATO są papierową atrapą. Jest jednak takie państwo, które jak żadne inne ma gwarancje bezpieczeństwa realizowane przez coroczne wsparcie finansowe i wojskowe, uchodząc za najważniejszego sojusznika. Dzięki temu rozwiązaniu, nawet jako niewielkie obszarowo, rządzi Bliskim Wschodem, mając zawsze w odwodzie flotę morską i powietrzną USA, gotową przeprowadzać dowolne akcje chirurgiczne na wniosek i wskazanie przywódcy.

Rosja akceptuje wyłącznie samodzielność neutralnej Ukrainy, ale z pewnością nie zgodzi się na zaistnienie rozwiązania bliskowschodniego tuż przy własnej granicy. Materializowałoby się w ten sposób powiedzenie: „Wróg naszego nieprzyjaciela, staje się mimowolnie naszym sprzymierzeńcem”. Uzyskane przez Zeleńskiego gwarancje bezpieczeństwa Stanów Zjednoczonych dla Ukrainy mogą oznaczać postępującą defragmentację państw europejskich rozbijanych na jeszcze słabsze regiony utrzymujące pozór jedności europejskiej, rządzonej strukturą militarną pod przewodem niemiecko-ukraińskich bojców.

Do skutecznej obrony przed sojuszem militarystycznych przywódców potrzeba międzynarodowego porozumienia — ludzi niezgody na wieczną, czy może nową wojnę stuletnią. Tych z Francji, Niemiec, Rumunii, Bułgarii, Węgier, Słowacji – a to już moc.

Opracowanie. Jola

Na podstawie: YouTube.com

Fot. Pixabay.com / Mocho72

Źródło: WolneMedia.net