Drodzy stali Czytelnicy a także Goście naszego portalu, nasz projekt funkcjonuje przede wszystkim dzięki Waszemu wsparciu i zaufaniu.

WSPARCIE FINANSOWE (DAROWIZNA)

Wpłaty Krajowe- Nr. Konta:

39 8811 0006 1002 0205 2764 0250

Wpłaty Zagraniczne- Nr. Konta:

PL39 8811 0006 1002 0205 2764 0250

Kod SWIFT: POLUPLPR

Tytułem: Darowizna na cele statutowe


Dowody molekularne na integrację mRNA z ludzkim genomem: rozwinął się agresywny rak pęcherza moczowego.

0
Hulscher pisze: „Około 70% światowej populacji otrzymało potencjalnie rakotwórcze, modyfikujące geny zastrzyki pod pretekstem bezpieczeństwa. Natychmiastowe wycofanie się z rynku i pełne przyjęcie odpowiedzialności są teraz niezbędne”.

Po raz pierwszy w recenzowanej literaturze naukowej przedstawiono bezpośrednie dowody molekularne na to, że materiał genetyczny pochodzący ze szczepionki mRNA przeciwko COVID-19 został zintegrowany z ludzkim genomem.

Raport przypadku „Genomic Integration and Molecular Dysregulation in Aggressive Stage IV Bladder Cancer Following COVID-19 mRNA Vaccination” – opublikowany w tym miesiącu „International Journal of Innovative Research in Medical Science” (autorzy: John A. Catanzaro, Nicolas Hulscher, Peter A. McCullough; współpraca Neo7Bioscience i McCullough Foundation) – opisuje przypadek wcześniej zdrowej 31-letniej kobiety, u której rozwinął się agresywny rak pęcherza moczowego w stadium IV w ciągu 12 miesięcy od otrzymania potrójnej dawki mRNA Moderna.

W krążącym DNA guza wykryto chimeryczny odczyt gospodarza i wektora, który zmapowano na chromosomie 19 (19q13.42) – dokładnie 20 z 20 zasad identycznych z sekwencją w genie kolca (zasady 5905–5924) referencyjnego plazmidu Pfizer BNT162b2 (GenBank OR134577.1). Prawdopodobieństwo losowego dopasowania wynosi około 1 do 1 biliona. Stwierdzono nadmierną aktywację czynników onkogennych (KRAS, NRAS, MAPK1, ATM, PIK3CA, SF3B1, CHD4), co wywołało niekontrolowany wzrost i kaskady sygnałowe. Zniszczenie szlaków naprawy DNA (ATM, MSH2) uczyniło genom niezwykle podatnym na niestabilność, pęknięcia dwuniciowe i mutacje. Poważne zaburzenia transkryptomu i proteomu w osoczu, krwi i moczu wskazują na ogólnoustrojowy rozpad molekularny.

Pacjentka otrzymywała wyłącznie zastrzyki Moderny, jednak ponieważ Moderna nigdy nie zgłosiła swojego plazmidu do NCBI, znaleziono zgodność z opublikowaną sekwencją referencyjną Pfizera. Obie szczepionki kodują ten sam region kolca, a więc dotknięty segment genu jest identyczny.

Zintegrowany fragment genu znajdował się poza znanym obszarem „bezpiecznej przystani” (AAVS1, 19q13.42) – około 367 kb w dół i 158 kb w górę od ZNF580, na skraju klastra genów zdominowanego przez palce cynkowe. Obszar ten jest bogaty w geny, aktywnie transkrybowany i podatny na rekombinację. Integracja w tym miejscu stwarza ryzyko wystąpienia defektów transkrypcyjnych, fuzji genów i aktywacji onkogennej.

Kilka znanych szlaków molekularnych może umożliwić wprowadzenie szczepionkowego DNA lub odwrotnie transkrybowanego RNA. Należą do nich: łączenie końców niehomologicznych (NHEJ), łączenie końców za pomocą mikrohomologii (MMEJ), rekombinacja homologiczna (HR), aktywność retrotranspozonu/LINE-1 (odwrotna transkrypcja RNA do cDNA i integracja) oraz błędne wstawienie za pośrednictwem topoizomerazy – błędna naprawa enzymatyczna podczas rozwijania DNA.

U pacjentki stwierdzono wady naprawy DNA (ATM, MSH2), które sprzyjają insercjom. Speicher i współpracownicy wykazali wcześniej, że miliardy fragmentów DNA plazmidowego na dawkę mRNA – nawet 627-krotnie powyżej limitów regulacyjnych – stanowią prawdopodobne źródło integrowalnego DNA.

Autorzy podejrzewają, że takie integracje mogą stwarzać ryzyko transgeneracyjne. Hulscher wskazuje na dane CDC, które mają wskazywać na 77% wyższą śmiertelność niemowląt w 2025 roku wśród dzieci, których rodzice otrzymali zastrzyki mRNA, mimo że same dzieci nie były szczepione ani zakażone. Integracja genomu z komórkami rodzicielskimi – zwłaszcza u matek – może umożliwić przeniesienie sekwencji szczepionki do płodu. Hulscher wzywa do pilnych badań nad tymi potencjalnymi skutkami dziedzicznymi.

Japoński naukowiec, prof. Shigetoshi Sano, wykrył białko kolczaste w jądrach komórek przerzutowego raka piersi po szóstej dawce przypominającej – teraz hipoteza ta otrzymuje wsparcie molekularne w nowym badaniu. Dwa duże badania kohortowe wykazały zwiększone ryzyko zachorowania na raka w populacjach zaszczepionych.

Hulscher pisze: „Około 70% światowej populacji otrzymało potencjalnie rakotwórcze, modyfikujące geny zastrzyki pod pretekstem bezpieczeństwa. Natychmiastowe wycofanie się z rynku i pełne przyjęcie odpowiedzialności są teraz niezbędne”.


Na podstawie: TheFocalPoints.com, IJIRMS.in

Fot. Pixabay.com / Thevialstore

Źródło zagraniczne: UncutNews.ch

Źródło polskie: WolneMedia.net


 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *